148 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در بارهء اهل بصره ( مذمت طلحه و زبير ) : ( 1 ) طلحه و زبير هر يك امارت و حكومت بر مردم را براى خود اميدوار بوده و درخواست مى نمايند ، نه براى رفيقش ( زيرا هر يك خلافت را براى خود دست و پا مىكند ، پس پيمان شكنى و ياغى شدنشان بر من چنان كه اظهار ميكنند به طرفدارى از دين و ايمان نيست ، بلكه به جهت حبّ دنيا و شهوت جاه است ، لذا در اين جنگ و زد و خورد ) بسوى خدا تقرّب نجسته به ريسمانى و به رشته‌اى خود را به او نزديك نمى نمايند ( عذر و بهانه‌اى ندارند كه نزد حقّ تعالى براى ريختن خونهاى ناحقّ حجّت و دليل قرار دهند ، و چون ايشان طرفدار دين نبوده خدا را در نظر ندارند ) ( 2 ) هر يك براى رفيق خود كينه در دل دارد كه به همين زودى پرده از روى كار برداشته كينه را آشكار خواهد ساخت ( چنان كه چون وارد بصره شد بمكر ، عثمان ابن حنيف را دستگير كرده بسيارى از سپاه و نگهبانان بيت المال را كشتند ،